The little family blog

Laurdag vandra Lenny og eg byen rundt utan noko anna mål for auga enn å oppleve noko vi ikkje hadde opplevd før. Det var berre oss to, og så var det resten av byen. Vi byrja på den eine sida av elva og vandra etter kvart over på den andre sida. Lenny kommenterte endringane i bybilete slik han oppfatta det heile. Eg kunne seie meg einig med det meste han påpeika. Alle er så mykje likare på den andre sida. Eg fortale Lenny om ein plass mellom to fjell. Eg fortalte han om plassen eg vaks opp på og alle sauene vi hadde der. Då eg var liten hjelpte eg til med sauene og jaga dei ofte frå ein plass til ein annan plass. Lenny kunne ikkje sjå kva som jaga alle sauene på den andre sida av elva. Eg kunne ikkje sjå nokon heller. Men, det var påfallande kor like alle var og kor like mål dei hadde for auga.

Søndag sat Lenny og eg bak i ei kyrkje. Vi ville ikkje vere til hinder for aktivitetane der framme. Bak, saman med oss, sat det andre som også ville ha eit distansert forhold til det heile. Lenny likte musikken i kyrkja. Eg fortalte at dei spelte og song salmar. Lenny meinte det var på sin plass med ein god applaus etter kvar salme. Eg nikka, men lot vere å applaudere. Ein skal vist ikkje applaudere for mykje heller. Etter ei stund måtte vi på do.

Etiketter: Lenny, tankar